ПРЕЗИДЕНТ - РАМЗИ ВАҲДАТИ МИЛЛӢ ВА ПОЙДОРИИ ДАВЛАТДОРИИ ТОҶИКОН
Дар таърихи давлатдории ҳар як миллат рӯйдодҳое мавҷуданд, ки дар ташаккули худшиносии миллӣ, таҳкими истиқлолияти давлатӣ ва муайян намудани самтҳои рушди минбаъдаи ҷомеа нақши муҳим мебозанд. Барои мардуми Тоҷикистон яке аз чунин санаҳои муҳими таърихию сиёсӣ 16 ноябр - Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ба ҳисоб меравад. Ин рӯз бо марҳилаи муҳими давлатдории навини тоҷикон, ташаккули низоми идоракунии давлатӣ ва фаъолияти Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон робитаи ногусастанӣ дорад.
Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки 9 сентябри соли 1991 ба даст омад, барои миллати тоҷик имконияти таърихии бунёди давлати соҳибихтиёр, муайян намудани роҳи мустақили рушди сиёсиву иқтисодӣ ва эҳёи арзишҳои миллӣ фароҳам овард. Аммо солҳои нахустини истиқлолият барои кишвари мо давраи ниҳоят душвор ва сарнавиштсоз буданд. Низоъҳои дохилӣ, ноустувории сиёсӣ, буҳрони иқтисодӣ ва коста гардидани робитаҳои иҷтимоӣ ҷомеаро ба вазъияти мураккаб рӯ ба рӯ сохтанд. Дар чунин шароити ҳассос масъалаи ҳифзи давлатдории миллӣ, барқарор намудани сулҳу субот ва муттаҳид сохтани ҷомеа аҳаммияти аввалиндараҷа пайдо кард.
Иҷлосияи XVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки моҳи ноябри соли 1992 дар шаҳри Хуҷанд баргузор гардид, дар таърихи сиёсии мамлакат мавқеи хосса дорад. Дар ҷараёни ин иҷлосия Эмомалӣ Раҳмон 19 ноябри соли 1992 ба вазифаи Раиси Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб гардиданд. Ин рӯйдоди муҳим оғози марҳилаи нави давлатсозӣ ва роҳбарии сиёсӣ буда, барои барқарор намудани фаъолияти ниҳодҳои давлатӣ, таҳкими пояҳои давлатдорӣ ва таъмини суботи сиёсӣ замина гузошт.
Яке аз дастовардҳои муҳимтарини даврони истиқлолият расидан ба сулҳу ваҳдати миллӣ мебошад. Имзои Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ дар Тоҷикистон 27 июни соли 1997 барои хотима бахшидан ба ҷанги шаҳрвандӣ ва фароҳам овардани заминаи рушди осоиштаи мамлакат аҳаммияти бузург дошт. Дар ин раванд роҳбарии сиёсӣ, музокироти пайгиронаи ҷонибҳои даргир, иштироки фаъолонаи намояндагони ҷомеа ва мусоидати созмонҳои байналмилалӣ нақши муҳим бозиданд.
Сулҳ танҳо маънои қатъ гардидани низоъро надорад. Сулҳ пеш аз ҳама муҳити мусоид барои зиндагии осоишта, фаъолияти самараноки иқтисодӣ, таҳсил, меҳнат, рушди маънавӣ ва таъмини зиндагии шоистаи инсон мебошад. Маҳз дар шароити сулҳу субот имконият фароҳам меояд, ки ҷомеа неруи созанда ва имкониятҳои худро ба бунёдкорӣ, рушди иқтисодӣ ва пешрафти давлат равона созад.
Дар даврони соҳибистиқлолӣ Тоҷикистон марҳилаҳои гуногуни рушди сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоиро паси сар намуд. Таҳкими ниҳодҳои давлатӣ, ташаккули заминаҳои ҳуқуқии идоракунӣ, рушди муносибатҳои байналмилалӣ ва татбиқи барномаҳои иқтисодию иҷтимоӣ аз самтҳои муҳимми сиёсати давлатӣ ба ҳисоб мераванд.
Дар ин замина, нақши Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар муайян намудани афзалиятҳои сиёсати давлатӣ, пешбурди ташаббусҳои миллӣ, ҳифзи манфиатҳои давлат ва намояндагии Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ қобили таваҷҷуҳ мебошад. Ташаббусҳои байналмилалии Тоҷикистон дар масъалаҳои об, иқлим, ҳифзи пиряхҳо ва рушди устувор аз ҷумлаи самтҳое мебошанд, ки мавқеи кишварро дар ҳалли масъалаҳои глобалӣ боз ҳам тақвият бахшидаанд.
Ҳамзамон, рушди соҳаҳои маориф ва илм дар сиёсати иҷтимоии давлат мавқеи муҳим дорад. Зеро пешрафти ҷомеаи муосир бе мутахассисони соҳибихтисос, донишҳои нав, технологияҳои инноватсионӣ ва тафаккури созанда ғайриимкон аст. Ҷавонон ҳамчун неруи асосии пешбарандаи ҷомеа бояд аз имкониятҳои фароҳамовардашудаи таҳсил, илмомузӣ, касбомӯзӣ ва худтакмилдиҳӣ самаранок истифода баранд.
Барои донишҷӯёни муассисаҳои таҳсилоти олии касбӣ омӯзиши таърихи давлатдории навини Тоҷикистон аҳаммияти махсус дорад. Насли ҷавон бояд дарк намояд, ки истиқлолияти давлатӣ, сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ арзишҳои бебаҳо буда, ҳифзу таҳкими онҳо масъулияти шаҳрвандии ҳар як фарди ҷомеа мебошад. Аз ин рӯ, омӯзиши таърихи навини кишвар бояд на танҳо ба азхудкунии воқеаҳои таърихӣ, балки ба ташаккули худшиносии миллӣ, ватандӯстӣ ва эҳтиром ба арзишҳои давлатдорӣ мусоидат намояд.
Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамзамон фурсати муносиб барои андеша дар бораи моҳияти роҳбарии давлатӣ, масъулияти сиёсӣ ва муносибати шаҳрвандон бо давлат мебошад. Давлатдории устувор танҳо ба фаъолияти як ниҳод вобаста набуда, балки натиҷаи ҳамкории самараноки мақомоти давлатӣ, ҷомеаи шаҳрвандӣ, муассисаҳои таълимӣ, соҳибкорон ва шаҳрвандони масъулиятшинос мебошад. Танҳо дар сурати ҳамбастагии ҷомеа ва иштироки фаъоли шаҳрвандон метавон рушди устувори давлатро таъмин намуд.
Дар ҷаҳони муосир, ки равандҳои сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоӣ бо суръати баланд тағйир меёбанд, ҳифзи манфиатҳои миллӣ, таъмини амният, таҳкими иқтисоди миллӣ ва рушди сармояи инсонӣ аз вазифаҳои муҳимтарини давлат ба ҳисоб мераванд. Ҷумҳурии Тоҷикистон низ барои расидан ба ҳадафҳои стратегии худ ба дониш, меҳнати созанда, ташаббускорӣ, истифодаи самараноки имкониятҳо ва ҳамбастагии тамоми қишрҳои ҷомеа ниёз дорад.
Бояд таъкид намуд, ки ватандӯстӣ танҳо дар суханони нек ва эҳтиром ба рамзҳои давлатӣ ифода намеёбад. Ватандӯстии воқеӣ, пеш аз ҳама, дар меҳнати ҳалол, риояи қонун, эҳтиром ба ҳуқуқу озодиҳои дигарон, омӯзиши пайвастаи илм, масъулиятшиносӣ ва саҳм гузоштан дар ободии Ватан зоҳир мегардад. Ҳар як шаҳрванд бояд дар доираи имконият ва фаъолияти касбии худ барои пешрафти ҷомеа ва таҳкими давлатдории миллӣ саҳмгузор бошад.
Аз ин лиҳоз, таҷлили Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон метавонад дар таҳкими маърифати сиёсӣ, омӯзиши таърихи миллӣ, баланд бардоштани ҳисси худшиносӣ ва масъулияти шаҳрвандии ҷавонон нақши муҳим гузорад. Ин сана ҳамчунин моро водор месозад, ки ба арзишҳои истиқлолият, сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ арҷ гузошта, барои ҳифзи дастовардҳои таърихӣ ва рушди минбаъдаи кишвар талош намоем.
Ҳамин тариқ, Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон яке аз санаҳои муҳими тақвими давлатии мамлакат буда, бо таърихи давлатдории навини тоҷикон, ташаккули низоми сиёсии кишвар, сулҳу ваҳдати миллӣ ва фаъолияти ниҳодҳои олии ҳокимияти давлатӣ робитаи зич дорад. Арҷгузорӣ ба ин рӯз, пеш аз ҳама, эҳтиром ба истиқлолияти давлатӣ, сулҳу субот, ваҳдати миллӣ ва дастовардҳои таърихии миллати тоҷик мебошад.
Маҳмадназар НУРОВ,
мудири кафедраи фаъолияти бонкии ДДМИТ, номзади илмҳои иқтисодӣ, дотсент
Тоҷ
Рус
Eng