Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамасола 16 ноябр таҷлил карда мешавад. Ин сана ба фаъолияти ниҳоди президентӣ ва нақши он дар таърихи давлатдории муосири Тоҷикистон бахшида шуда, яке аз рӯзҳои муҳими тақвими давлатии кишвар ба ҳисоб меравад. Он рамзи эҳтиром ба давлатдорӣ, истиқлолияти миллӣ, ваҳдати миллӣ ва сулҳу субот мебошад.

16 ноябри соли 1994 муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бори нахуст ҳамчун Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон савганд ёд карданд. Ин сана дар таърихи давлатдории навини тоҷикон ҷойгоҳи махсус дошта, бо марҳилаи муҳими ташаккул ва таҳкими ниҳоди президентӣ дар кишвар алоқаманд аст.

Дар даврони соҳибистиқлолӣ Тоҷикистон дар соҳаҳои гуногуни ҳаёти сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангӣ ба дигаргуниҳои назаррас ноил гардид. Рушди иқтисоди миллӣ, бунёду таҷдиди роҳҳо ва пулҳо, неругоҳҳои барқӣ, муассисаҳои таълимӣ ва тандурустӣ аз ҷумлаи самтҳои муҳими пешрафти кишвар ба шумор мераванд. Таҷлили Рӯзи Президент моро водор месозад, ки ба қадри истиқлолияти давлатӣ, сулҳу оромӣ, ваҳдати миллӣ ва ободии Ватани азизамон бирасем. Ҳифзи дастовардҳои миллӣ ва саҳмгузорӣ дар рушди минбаъдаи Тоҷикистон вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванди кишвар мебошад.

Мувофиқи моддаи 64-и Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон, Президент сарвари давлат ва ҳокимияти иҷроия буда, мақоми конститутсионии ӯ дар низоми ҳуқуқии мамлакат бо ваколатҳои муҳими давлатӣ муайян карда мешавад. Аз ҷумла, ба ваколатҳои Президент инҳо дохил мешаванд:

- намояндагии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар дохил ва хориҷи кишвар;

- таъмини ҳамоҳангии фаъолияти мақомоти давлатӣ дар доираи ваколатҳои конститутсионӣ;

- имзои қонунҳо ва амалӣ намудани дигар ваколатҳои пешбининамудаи Конститутсия;

- муайян намудани самтҳои асосии сиёсати дохилӣ ва хориҷии давлат;

- роҳбарӣ ба самтҳои асосии сиёсати хориҷӣ ва намояндагии давлат дар муносибатҳои байналмилалӣ;

- андешидани тадбирҳо ҷиҳати таъмини амнияти миллӣ ва ҳифзи соҳибихтиёрии давлатӣ дар доираи Конститутсия ва қонунҳо.

Мардуми шарафманди тоҷик Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистонро ҳамчун санаи муҳими давлатӣ ва рамзи эҳтиром ба давлатдорӣ, истиқлолияти миллӣ ва ваҳдати ҷомеа таҷлил менамоянд. Дар ин замина, хизматҳои муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар раванди ташаккули давлатдории навини тоҷикон, барқарорсозии сохторҳои ҳокимияти давлатӣ, таҳкими истиқлолияти миллӣ, пешгирии хатари парокандагии давлат ва ба даст овардани сулҳу субот дар кишвар дорои аҳаммияти таърихӣ мебошанд.

Дар марҳилаи душвори таърихи навини Тоҷикистон, ки кишвар ба буҳрони шадиди сиёсиву иҷтимоӣ рӯ ба рӯ гардида буд, масъалаи ҳифзи давлатдории миллӣ, таъмини субот ва барқарор намудани сохторҳои фалаҷгардидаи ҳокимияти давлатӣ аҳаммияти аввалиндараҷа пайдо карда буд. Дар чунин шароит талошҳо барои расидан ба сулҳу ризоияти миллӣ ва таҳкими пояҳои давлатдории мустақил нақши муҳим бозиданд.

Имрӯз мо бояд бо дарки масъулияти шаҳрвандӣ дар роҳи таҳкими пояҳои давлатдории миллӣ, ҳифзи истиқлолияти давлатӣ ва рушди устувори иқтисодиву иҷтимоии мамлакат саҳми арзандаи худро гузорем. Ифтихор аз гузаштаи пурифтихор, арҷгузорӣ ба арзишҳои миллӣ ва талош барои ояндаи дурахшони Ватан бояд меҳвари фаъолияти ҳар як шаҳрванди кишвар бошад.

Тоҷикистони соҳибистиқлол имрӯз нисбат ба солҳои аввали истиқлолият дар самтҳои гуногун пешрафтҳои назаррасро соҳиб гардидааст. Ободии шаҳру деҳот, рушди инфрасохтори иқтисодиву иҷтимоӣ, бунёди иншооти муҳими давлатӣ ва фароҳам овардани шароити мусоид барои зиндагии мардум аз ҷумлаи дастовардҳои даврони соҳибистиқлолӣ мебошанд. Дар ин раванд нақши роҳбарияти олии кишвар ва сиёсати пешгирифтаи давлат муҳим арзёбӣ мегардад.

Бо назардошти иқдому ташаббусҳои созанда дар самти таъмини сулҳу ваҳдати миллӣ, таҳкими суботи сиёсӣ, сарҷамъии миллат, расидан ба ҳадафҳои стратегии мамлакат ва такмили низоми қонунгузории миллӣ, метавон таъкид намуд, ки таҳкими ниҳоди президентӣ ва рушди давлатдории миллӣ аз омилҳои муҳими пешрафти минбаъдаи Тоҷикистон ба шумор мераванд.

Дар маҷмуъ, Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон на танҳо як санаи тақвимӣ, балки фурсатест барои арҷгузорӣ ба таърихи давлатдории миллӣ, таҳлили дастовардҳои даврони истиқлолият ва муайян намудани вазифаҳои минбаъда дар роҳи рушди кишвар. Ин рӯз ҳар як шаҳрванди мамлакатро ба ҳифзи истиқлолияти давлатӣ, таҳкими ваҳдати миллӣ, эҳтиром ба арзишҳои конститутсионӣ ва саҳмгузорӣ дар ободии Ватани азиз ҳидоят менамояд.

 

Қаландар ФАЙЗАЛИЕВ,

ассистенти кафедраи иқтисодиёти молиявӣ ва фаъолияти биржавии ДДМИТ