Истиқлолият барои ҳар як давлат бузургтарин неъмат ва арзиши миллӣ ба ҳисоб меравад. Барои мардуми тоҷик низ ба даст овардани Истиқлолияти давлатӣ рӯйдоди муҳими таърихӣ буда, роҳи давлатдории мустақил, худшиносии миллӣ ва рушди минбаъдаи кишварро боз намуд.

Ҷумҳурии Тоҷикистон 9 сентябри соли 1991 Истиқлолияти давлатии худро эълон кард. Аз он рӯз то имрӯз мардуми Тоҷикистон роҳи пурпечутоби давлатсозиро тай намуда, барои таҳкими сулҳу субот, ваҳдати миллӣ ва рушди иқтисодиву иҷтимоии кишвар пайваста талош менамоянд. Соли 2026 аз эълон гардидани Истиқлолияти давлатии Тоҷикистон 35 сол сипарӣ мешавад. Ин санаи муборак барои ҳар як шаҳрванди кишвар фурсати муносибест, ки ба роҳи тайкардаи давлат назар афканда, арзиш ва аҳаммияти истиқлолиятро бештар дарк намояд.

Истиқлолият, пеш аз ҳама, маънои соҳибихтиёрӣ, озодии интихоби роҳи рушди давлат ва ҳифзи манфиатҳои миллиро дорад. Ба шарофати истиқлолият Тоҷикистон ҳамчун давлати соҳибистиқлол дар арсаи байналмилалӣ ҷойгоҳи худро пайдо намуда, бо кишварҳои гуногуни ҷаҳон муносибатҳои дипломатӣ ва ҳамкориҳои судмандро ба роҳ мондааст.

Яке аз дастовардҳои муҳимтарини даврони истиқлолият ба даст омадани сулҳу ваҳдати миллӣ мебошад. Ваҳдати миллӣ барои пешрафти ҷомеа, таҳкими давлатдорӣ ва фароҳам овардани шароити зиндагии осоишта заминаи устувор ба вуҷуд овард. Имрӯз ҳифзи сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванди ватандӯст ба шумор меравад.

Дар солҳои истиқлолият дар соҳаҳои гуногуни кишвар, аз ҷумла маориф, тандурустӣ, иқтисод, фарҳанг, роҳсозӣ ва энергетика корҳои назаррас анҷом дода шудаанд. Бунёди муассисаҳои таълимӣ, роҳҳо, иншооти иҷтимоӣ ва дигар сохторҳои муҳими иқтисодиву иҷтимоӣ ба рушди кишвар ва беҳтар гардидани сатҳи зиндагии мардум мусоидат менамояд.

Дар ин раванд, ҷавонон ҳамчун неруи созанда ва ояндасози ҷомеа нақши муҳим доранд. Донишомӯзӣ, аз худ намудани илму дониш ва технологияҳои муосир, эҳтиром ба арзишҳои миллӣ, риояи қонун ва саҳм гузоштан дар ободии Ватан вазифаи муҳими насли ҷавон мебошад. Зеро ояндаи давлати соҳибистиқлол пеш аз ҳама ба дониш, маърифат, ҷаҳонбинии солим ва масъулияти шаҳрвандии ҷавонон вобастагии зиёд дорад.

35-солагии Истиқлолияти давлатӣ танҳо як ҷашни тақвимӣ нест. Ин санаи таърихӣ моро водор месозад, ки ба қадри сулҳу субот, озодӣ, Ватан ва давлатдории миллӣ бирасем. Ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон бояд барои ободии кишвар, ҳифзи дастовардҳои истиқлолият, таҳкими ваҳдати миллӣ ва баланд бардоштани нуфузи Тоҷикистони соҳибистиқлол саҳми арзандаи худро гузорад.

Истиқлолият неъмати бузург ва асоси ҳастии давлати миллӣ мебошад. Аз ин рӯ, вазифаи мо ҳифзи истиқлолият, дӯст доштани Ватан, эҳтиром гузоштан ба арзишҳои миллӣ ва бо меҳнати ҳалол саҳм гузоштан дар пешрафту шукуфоии Тоҷикистони соҳибистиқлол аст.

Бигзор 35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон барои мардуми тоҷик ҷашни сулҳу ваҳдат, ободиву созандагӣ ва дастовардҳои нави миллӣ гардад!

 

Миҷгона ШАРИПОВА,

ассистенти кафедраи андозбандӣ ва суғурта