Оила муқаддастарин неъмати зиндагӣ ва асоси устувори ҷомеа ба шумор меравад. Ҳар инсон нахустин дарси зиндагӣ, муҳаббат, эҳтиром, инсондӯстӣ ва ахлоқи ҳамидаи худро аз оила меомӯзад. Маҳз муҳити гарму самимии оила аст, ки инсонро ба роҳи дуруст раҳнамоӣ мекунад ва дар қалби ӯ меҳру муҳаббат, садоқат ва эҳтиромро парвариш медиҳад.

Рӯзи оила яке аз ҷашнҳои пурмаъно ва арзишманд мебошад, зеро оила сутуни асосии ҷомеа ва сарчашмаи тарбияи насли солим аст. Ҷомеаи солим аз оилаи солим оғоз меёбад. Агар дар оила меҳру муҳаббат, эҳтиром ва ҳамдигарфаҳмӣ ҳукмфармо бошад, ҷомеа низ орому пешрафта мегардад.

Оила маконест, ки инсон худро дар он ором, хушбахт ва бехатар эҳсос мекунад. Меҳри падару модар, дастгирии бародару хоҳар ва муҳаббати аҳли хонадон ба инсон неруи зиндагӣ мебахшад. Ҳеҷ ганҷе дар дунё аз гармии муҳити оила болотар нест. Зеро маҳз оила инсонро барои муқобила бо мушкилоти зиндагӣ қавӣ ва устувор месозад.

Дар фарҳанги тоҷикон оила ҷойгоҳи бисёр баланд дорад. Аз қадимулайём мардуми мо эҳтироми калонсолон, ғамхорӣ ба хурдсолон, пос доштани арзишҳои оилавӣ ва нигоҳ доштани муҳаббату ваҳдатро аз муҳимтарин фазилатҳо медонанд. Ин суннатҳои неку арзишманд то имрӯз идома доранд ва бояд аз ҷониби ҷавонон низ ҳифз карда шаванд.

Бузургони илму адаб низ ҳамеша оиларо ҳамчун ганҷи бебаҳои зиндагӣ васф намудаанд. Абдураҳмони Ҷомӣ фармудааст: «Хонаи бе меҳру муҳаббат мисли чароғи бе нур аст». Ин сухани пурҳикмат нишон медиҳад, ки асоси хушбахтии инсон маҳз муҳаббат, эҳтиром ва самимияти аҳли оила мебошад. Ҳар хонадон вақте ободу нуронӣ мегардад, ки дар он дӯстиву ҳамдигарфаҳмӣ ҳукмфармо бошад.

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар бораи ҷойгоҳи оила чунин таъкид намудаанд: «Оила асоси ҷомеа ва омили муҳими тарбияи инсони комил мебошад».

Ин суханҳо аҳамияти бузурги оиларо дар ҷомеа нишон медиҳанд. Зеро маҳз дар муҳити оила фарзанд боодоб, ватандӯст, донишманд ва инсондӯст ба воя мерасад. Аз ҳамин хотир, ҳар як шахс бояд барои нигоҳ доштани муҳаббат, эҳтиром ва ҳамдигарфаҳмӣ дар оила кӯшиш намояд.

Имрӯз ҷавонон вазифадоранд, ки арзишҳои муқаддаси оиладориро ҳифз намуда, нисбат ба падару модар эҳтиром дошта бошанд ва барои ободии хонадони худ саҳм гузоранд. Зеро оилаи мустаҳкам ояндаи дурахшони миллатро таъмин мекунад.

Ман низ ифтихор мекунам, ки дар муҳити оилае ба воя мерасам, ки меҳру муҳаббат, эҳтиром ва дастгирӣ ҳукмфармост. Барои ҳар инсон оила паноҳи боэътимод, мактаби зиндагӣ ва сарчашмаи илҳому неруст. Қадри оиларо бояд ҳамеша донист, зеро хушбахтии ҳақиқӣ аз муҳаббати самимии аҳли оила оғоз меёбад.

Бигзор, дар ҳар хонадон сулҳу оромӣ, меҳру муҳаббат, эҳтиром ва хушбахтӣ ҳукмфармо бошад. Бигзор, оилаҳо ҳамеша пойдор, фарзандон солеҳ ва зиндагии мардум саршор аз муҳаббату самимият гардад.

Рӯзи оила муборак бод!

 

Солиҳзода Муборакшоҳи Мираҳмад,

донишҷӯи курси 1-уми ихтисоси технологияи иттилоотӣ ва ҳисоби бухгалтерии факултети иқтисоди рақамӣ ва технологияҳои инноватсионӣ