Масъалаҳои тарбияи ватандӯстӣ дар Тоҷикистон ҳамеша дар мадди назар ва таваҷҷуҳи аҳли ҷомеа ва роҳбарияти кишвар қарор доранд. Ин мавзуъ дар санадҳои ҳуқуқии кишвар, ба монанди Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон, Консепсияи миллии тарбия ва барномаҳои гуногуни тарбияи ватандӯстӣ дарҷ гардидаанд.

Дар шароити ҷаҳонишавӣ, ки кишвар ба иқтисодиёту фарҳанги ҷаҳонӣ ҳамгиро мешавад, масъалаҳои ҳифзи ҳувияти миллӣ аҳамияти бештар пайдо мекунанд. Ин масъалаҳо, ки ба эҳсоси ваҳдати миллӣ ва дарки умумияти фарҳанг, забон ва таърих вобастаанд, имрӯз дар кишварҳои гуногун, ки дар равандҳои ҷаҳонишавӣ иштирок доранд, ба назар мерасанд.

Тайи солҳои охир, Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон як қатор барномаҳои давлатӣ, ба монанди «Барномаи давлатии тарбияи ватандӯстӣ ва таҳкими ҳуввияти миллии ҷавонони тоҷик барои солҳои 2023-2027» ва «Барномаи миллии рушди иҷтимоии ҷавонони Ҷумҳурии Тоҷикистон барои солҳои 2022-2026» қабул кардааст. Ин барномаҳо нишон медиҳанд, ки роҳбарияти кишвар ба ин масъалаҳо аҳамияти ҷиддӣ медиҳад.

Вале, ҳатто беҳтарин барномаҳо бидуни ташкили дурусти кор дар соҳаи тарбияи ватандӯстӣ дар муассисаҳои таълимӣ ва муҳити фарҳангӣ самараи дилхоҳ нахоҳанд дод. Ҷомеаи илмӣ ва педагогӣ, инчунин хадамоти маҳаллии маориф вазифадоранд, ки усулҳои муосири тарбияи ватандӯстиро ҷорӣ кунанд ва муҳити мувофиқ барои тарбияи ватандӯстии наврасон ва ҷавонон фароҳам оваранд.

Таҷриба нишон медиҳад, ки муваффақияти тарбияи ватандӯстӣ ба мавқеи фаъол ва шаҳрвандии омӯзгорон вобаста аст. Онҳо на танҳо бояд салоҳияти касбӣ дошта бошанд, балки бояд ба тарбияи ватандӯстӣ таваҷҷуҳи махсус зоҳир кунанд. Аммо, тибқи таҳқиқот, на ҳамаи муассисаҳои таълимӣ дар Тоҷикистон тарбияи ватандӯстиро бо усулҳои муосир ба роҳ мондаанд. Ҷиҳати бедор намудан, рағбат бахшидан ва ташаккул додани меҳру муҳаббати хонандагон нисбат ба Ватан, зарур аст, ки чорабиниҳо на танҳо дар доираи барномаҳои таълимӣ, балки дар нақшаҳои беруназсинфӣ низ шомил шаванд.

 

Зулфия АКБАРОВА,

омӯзгори кафедраи забони русии ДДМИТ