Дар таърихи ҳар миллату давлат мақоми зан-модар муқаддас ва воло арзёбӣ мегардад. Модар нахустин мураббӣ, роҳнамо ва сарчашмаи меҳру муҳаббат дар зиндагии инсон аст. Ҳар як дастоварду комёбии фарзанд аз дуои неки модар, аз шабзиндадориву ранҷу заҳмати ӯ сарчашма мегирад. Бинобар ин, таҷлили Рӯзи модар на танҳо арҷгузорӣ ба занон, балки эҳтиром ба пояҳои маънавии ҷомеа мебошад.

Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамасола 8 март ҳамчун Рӯзи модар таҷлил мегардад. Ин рӯз на танҳо ҷашни баҳору зебоӣ, балки рамзи эҳтирому сипос ба тамоми модарони азиз аст. Бо ибтикори Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мақоми зан дар ҷомеа сол то сол боло рафта, шароити мусоид барои фаъолияти онҳо дар соҳаҳои гуногун фароҳам оварда шудааст.

Имрӯз зан-модар дар ҷомеаи Тоҷикистон нақши муҳим мебозад. Ӯ на танҳо тарбиятгар, балки фаъол дар соҳаҳои иқтисод, илм, маориф, тандурустӣ ва идоракунии давлатӣ мебошад. Ҳукумати мамлакат бо қабули барномаҳои давлатӣ, аз ҷумла “Стратегияи миллии фаъолгардонии нақши занон” барои иштироки бештари онҳо дар ҳаёти сиёсиву иҷтимоӣ замина фароҳам овардааст.

Занони тоҷик дар соҳаи маориф садҳо ҳазор шогирдонро тарбия менамоянд, дар соҳаи тиб ҳаёти инсонҳоро наҷот медиҳанд ва дар бахши иқтисод саҳми арзанда мегузоранд. Ин ҳама далели он аст, ки зан неруи созанда ва такягоҳи устувори ҷомеа мебошад.

Адибони классик ва муосири тоҷик симои модарро бо эҳтироми баланд васф намудаанд. Дар осори Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ меҳру муҳаббат ба инсон ва қадршиносӣ ба волидайн мавқеи хоса дорад. Ҳамчунин, шоири ширинкалом Мирзо Турсунзода дар ашъораш модарро ҳамчун рамзи сулҳ ва зиндагии осоишта тасвир намудааст.

Образи модар дар адабиёт ҳамеша пок, нуронӣ ва муқаддас аст. Ин симо на танҳо як шахс, балки рамзи зиндагӣ, сабр ва муҳаббат мебошад.

Дар шароити ҷаҳонишавӣ ҳифзи фарҳанг ва суннатҳои миллӣ аҳамияти бештар пайдо мекунад. Модарон метавонанд бо тарбияи дуруст ва назорати доимӣ фарзандонро аз таъсири манфии фарҳангҳои бегона ҳифз намоянд.

Сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ аз оила сарчашма мегирад. Модар бо тарбияи фарзандони солеҳ ва ватандӯст ба таҳкими пояҳои давлатдорӣ саҳм мегузорад. Ӯ дар дили фарзанд ҳисси масъулиятшиносӣ ва ифтихори миллӣ бедор мекунад.

Дар солҳои соҳибистиқлолӣ занони тоҷик дар барқарорсозии сулҳу субот саҳми арзанда гузоштаанд. Ин хизматҳо ҳамеша бо эҳтиром ёдоварӣ мешаванд.

Қадри модарро бояд на танҳо дар рӯзи ид, балки ҳамеша донист. Як калимаи нек, як табассуми самимӣ ва ғамхорӣ метавонанд қалби модарро шод гардонанд.

Таҷлили Рӯзи модар нишони эҳтироми беандоза ба заҳмату фидокории онҳо мебошад. Бигзор, дар ҳар хонадон меҳри модар пойдор бошад ва табассуми ӯ ҳамеша равшании зиндагии моро афзун гардонад.

Омина РАҲМАТУЛЛОЕВА,

донишҷӯи курси 1-уми факултети иқтисодиёт ва идоракунии давлатии ДДМИТ