Модар муқаддастарин шахс дар ҳаёти ҳар инсон аст. Барои ман модарам на танҳо шахсе мебошад, ки маро ба дунё овардааст, балки маънои тамоми зиндагии ман аст. Ӯ чароғи роҳи ман, қувваи дил ва илҳомбахши орзуҳоям мебошад.

Аз рӯзи аввал модарам бо меҳру муҳаббат маро парвариш кардааст. Шабҳои бедорхобӣ, ғамхориҳои беандоза ва заҳматҳои зиёде, ки ӯ барои ман кашидааст, ҳаргиз фаромӯш намешаванд. Ҳар муваффақияте, ки имрӯз ба даст меорам, натиҷаи дуоҳо ва дастгирии ӯст.

Модар барои ман намунаи сабру таҳаммул, меҳрубонӣ ва поквиҷдонӣ мебошад. Вақте ки ман рӯҳафтода мешавам, суханони гарму самимии ӯ ба ман неру мебахшанд. Вақте ки ба мушкилӣ рӯ ба рӯ мешавам, маслиҳатҳои оқилонаи ӯ роҳи дурустро нишон медиҳанд.

Модарам ба ман омӯхтааст, ки дар зиндагӣ инсони нек бошам, ба дигарон кумак кунам ва ба орзуҳои худ содиқ бимонам. Ӯ ҳамеша ба ман бовар дорад ва ин боварӣ маро қавитар месозад.

Барои ман модар на танҳо як калима, балки тамоми ҷаҳон аст. Ӯ маънои зиндагии ман, сарчашмаи хушбахтии ман ва бузургтарин неъмати Худованд мебошад. Ман ифтихор мекунам, ки чунин модари меҳрубон дорам ва ҳамеша кӯшиш мекунам фарзанди шоиста бошам.

Дар охир мехоҳам бигӯям: То даме ки модар ҳаст, зиндагӣ ранги дигар дорад.

Маҳлиё ХОЛНАЗАРОВА,

донишҷӯи курси 4-уми ихтисоси кори бонкии факултети молия ва қарзи ДДМИТ