Дар шароити имрӯза мубориза бо ҷинояткорӣ, аз ҷумла одамрабоӣ яке аз масъалаҳои асосии иҷтимоӣ ба шумор меравад. Ин намуди ҷиноят боиси ноамнӣ ва таҳлука дар ҷомеа мегардад. Аз ин лиҳоз, омӯзиш ва таҳлили роҳҳои муқобила бо одамрабоӣ аҳамияти бузург дорад.

Одамрабоӣ яке аз ҷиноятҳои ҷиддист, ки ба амнияти шахс ва суботи ҷамъият таҳдиди калон дорад. Афзоиши чунин ҷиноятҳо тақозо мекунад, ки тамоми қишрҳои ҷомеа ба таври қатъӣ ва ҳамоҳангшуда ба он вокуниш нишон диҳанд. Мубориза бо одамрабоӣ набояд танҳо ба ҷазо маҳдуд шавад, балки бояд дорои хусусияти пешгирикунанда ва тарбиявӣ низ бошад.

Дар ин раванд, мақомоти ҳифзи ҳуқуқ нақши калидӣ доранд. Бо таҳкими қонунҳо, ҷазои қатъӣ барои ҷинояткорон ва таҳқиқи саривақтии парвандаҳо сатҳи одамрабоиро коҳиш додан мумкин аст. Вале таҷриба нишон медиҳад, ки танҳо чораҳои ҳуқуқӣ кофӣ нестанд.

Дар ин ҷо муассисаҳои таълимӣ низ дар баланд бардоштани маърифати ҳуқуқии шаҳрвандон нақши муҳимро мебозад. Огоҳ кардани ҷавонон аз хатарҳо, роҳҳои ҳифзи худ ва аҳамияти бетараф набудан нисбат ба ҳолатҳои шубҳанок метавонад дар пешгирии одамрабоӣ таъсири мусбат дошта бошад.

Ҳамзамон, ҷомеаи шаҳрвандӣ низ дар амалҳои мубориза алайҳи одамрабоӣ бояд фаъол бошад. Ҳамкории шаҳрвандон бо мақомоти давлатӣ, гузориш додан дар бораи ҳолатҳои шубҳанок ва дастгирии қурбониён аз омилҳои муҳимми самаранокии мубориза мебошанд.

Дар маҷмуъ, мубориза бо одамрабоӣ вазифаи муштараки давлат ва ҷомеа мебошад. Танҳо бо ҳамдигарфаҳмӣ, масъулиятшиносӣ ва ҳамоҳангии амалӣ метавон амнияти инсонро таъмин намуда, ҷомеаи солим ва бехатарро бунёд кард.

Одамрабоӣ яке аз ҷиноятҳои вазнин ва хатарнок мебошад, ки ба амнияти шахс ва суботи ҷомеа таҳдиди ҷиддӣ эҷод мекунад. Афзоиши ин навъи ҷиноятҳо нишон медиҳад, ки чораҳои ҷазоӣ танҳо барои бартараф кардани он кофӣ нестанд ва ҳамзамон, бояд тадбирҳои пешгирӣ ва тарбиявӣ татбиқ шаванд.

Мақомоти ҳифзи ҳуқуқ бо таҳкими қонунгузорӣ, ҷазои қатъӣ ва таҳқиқи саривақтии парвандаҳо нақши асосӣ доранд, вале нақши муассисаҳои таълимӣ, ВАО ва ҷомеаи шаҳрвандӣ дар баланд бардоштани маърифати ҳуқуқӣ ва огоҳии шаҳрвандон аз хатарҳо низ муҳим мебошад.

Ҷавоби муассир ба одамрабоӣ танҳо тавассути ҳамкории ҳамаҷонибаи давлат, ҷомеа ва худи шаҳрвандон таъмин мешавад. Танҳо бо ҳамдигарфаҳмӣ, масъулиятшиносӣ ва фаъолиятҳои ҳамоҳангшудаи ҷомеа метавон на танҳо сатҳи ҷиноятҳои одамрабоиро коҳиш дод, балки амнияти умумӣ ва эътимод ба ҷомеаро таъмин кард.

Ишқина ТАВАКАЛОВА,

оператор-ҳуҷҷатнигори кафедраи забони русии ДДМИТ