Мубодилаи байналмилалии донишҷӯён - заминаи рушди дониш, ҷаҳонбинӣ ва ҳамкориҳои байнидонишгоҳӣ

Дар замони рушди босуръати илму технология таҳсил дар муҳити байналмилалӣ ба яке аз имкониятҳои муҳими такмили дониш ва омодасозии мутахассисони рақобатпазир табдил ёфтааст. Иштирок дар барномаҳои мубодилаи донишҷӯён на танҳо барои омӯзиши таҷрибаи пешқадами таълимӣ, балки барои густариши ҷаҳонбинӣ, рушди мустақилият ва таҳкими малакаҳои касбии ҷавонон мусоидат мекунад.

Иброҳим Хӯҷамов, донишҷӯи курси сеюми факултети иқтисоди рақамӣ ва технологияҳои инноватсионии Донишгоҳи давлатии молия ва иқтисоди Тоҷикистон, яке аз донишҷӯёнест, ки аз чунин имконият истифода бурдааст. Ӯ дар доираи барномаи мубодилаи донишҷӯён як семестр дар Донишгоҳи давлатии иқтисодии Санкт-Петербург таҳсил намуда, таҷрибаи арзишманди таълимӣ ва шахсӣ андӯхтааст.

Дар суҳбати ихтисосӣ бо сардори шуъбаи иттилоот ва нашрияи ДДМИТ ӯ аз таҷрибаи таҳсил дар хориҷ аз кишвар, таассуроти донишҷӯӣ ва аҳамияти чунин барномаҳо барои рушди мутахассисони ҷавон нақл кард.

- Иброҳим, иштирок дар барномаи мубодилаи донишҷӯён барои ҳар як донишҷӯ имконияти арзишманд аст. Ин имконият барои Шумо чӣ гуна фароҳам омад ва таҳсил дар Санкт-Петербург чӣ бартариятҳо дошт?

- Иштирок дар барномаи мубодилаи донишҷӯён барои ман як марҳилаи муҳими ҳаёти донишҷӯӣ гардид. Дар доираи ин барнома имконият пайдо кардам, ки як семестр дар Донишгоҳи давлатии иқтисодии Санкт-Петербург таҳсил намоям. Ин таҷриба ба ман имкон дод, ки бо низоми таълимии муассисаи таҳсилоти олии хориҷӣ аз наздик шинос шуда, донишҳои назариявӣ ва малакаҳои касбии худро такмил диҳам.

Муҳимтар аз ҳама, ман дарк намудам, ки барои мутахассиси оянда танҳо азхуд кардани маводи таълимӣ кофӣ нест. Ӯ бояд мустақилона андеша кунад, таҷрибаи навро омӯзад, ба тағйироти замон мутобиқ шавад ва донишҳои худро дар ҳалли масъалаҳои амалӣ истифода бурда тавонад.

- Таҳсил дар Донишгоҳи давлатии иқтисодии Санкт-Петербург аз раванди таълим дар Донишгоҳи давлатии молия ва иқтисоди Тоҷикистон чӣ тафовутҳо дошт?

- Ҳар як донишгоҳ дорои хусусиятҳои хоси ташкили раванди таълим мебошад. Дар Санкт-Петербург ман бо муҳити нави академӣ, тарзи ташкили машғулиятҳо ва муносибати донишҷӯён ба омӯзиш шинос шудам. Ин таҷриба аҳамияти омӯзиши мустақилона, истифодаи оқилонаи вақт ва масъулияти шахсиро дар азхудкунии дониш боз ҳам равшантар нишон дод. Ҳамзамон, имконият пайдо кардам, ки ба масъалаҳои соҳаи иқтисод аз дидгоҳи васеътар назар карда, малакаҳои таҳлилӣ ва қобилияти андешаронии мустақилонаи худро инкишоф диҳам.

Ба андешаи ман, яке аз бартариҳои муҳими мубодилаи донишҷӯён ҳамин аст, ки инсонро ба муҳити нав ворид намуда, барои омӯхтани таҷрибаҳои дигар ва муқоисаи равишҳои таълимӣ имконият фароҳам меорад.

- Ҳамчун донишҷӯи факултети иқтисоди рақамӣ ва технологияҳои инноватсионӣ таҷрибаи андӯхтаатон барои рушди донишҳои соҳавӣ чӣ нақш гузоштанд?

- Дар замони муосир иқтисоди рақамӣ ва технологияҳои инноватсионӣ босуръат рушд мекунанд. Аз ин рӯ, донишҷӯ бояд пайваста омӯзад, аз навгониҳои соҳа огоҳ бошад ва барои такмили донишҳои худ талош намояд. Таҳсил дар Санкт-Петербург барои ман имконият фароҳам овард, ки ба омӯзиши масъалаҳои иқтисодӣ бо назари тоза муносибат кунам. Ҳамчунин, зарурати пайвастани донишҳои назариявӣ бо малакаҳои амалӣ ва истифодаи усулҳои таҳлилӣ дар ҳалли масъалаҳои касбиро бештар дарк намудам. Албатта, як семестр барои фаро гирифтани тамоми таҷрибаи муассисаи бонуфузи таълимӣ кофӣ нест, аммо метавонад заминаи хубе барои омӯзиши минбаъда ва муайян намудани ҳадафҳои касбӣ гардад.

- Будубош дар муҳити нави иҷтимоӣ ва фарҳангӣ ба ҷаҳонбинии Шумо чӣ таъсир расонд?

- Санкт-Петербург яке аз шаҳрҳои маъруфи таърихию фарҳангӣ ва марказҳои муҳими илму маорифи Русия мебошад. Ҳузур дар чунин муҳит барои ман на танҳо имконияти таҳсил, балки фурсати шиносоӣ бо фарҳанг, анъанаҳо ва тарзи зиндагии мардуми дигар буд. Муошират бо донишҷӯён ва одамони гуногун ба ман ёд дод, ки эҳтироми фарҳангҳои мухталиф, ҳамдигарфаҳмӣ ва муносибати нек заминаи муҳими ҳамкории инсонҳо мебошанд.

Дар баробари ин, чунин таҷриба инсонро водор месозад, ки ба фарҳанг, таърих ва арзишҳои миллии худ низ бо нигоҳи амиқтар муносибат кунад. Ба андешаи ман, донишҷӯи муосир бояд ҳам ҷаҳонбинии фарох дошта бошад ва ҳам ҳувияти миллӣ ва эҳтиром ба фарҳанги худро ҳифз намояд.

- Ба назари Шумо, моҳияти барномаҳои мубодилаи донишҷӯён дар таҳкими ҳамкориҳои байни Донишгоҳи давлатии молия ва иқтисоди Тоҷикистон ва донишгоҳҳои хориҷӣ аз чӣ иборатанд?

- Ин барномаҳо яке аз роҳҳои муассири таҳкими робитаҳои академӣ ва густариши ҳамкориҳои байналмилалӣ мебошанд. Тавассути онҳо донишҷӯён бо таҷрибаи таълимии донишгоҳҳои дигар шинос шуда, донишҳои худро такмил медиҳанд ва робитаҳои нави илмӣ ва дӯстона барқарор мекунанд. Ҳамзамон, ҳар як донишҷӯ дар хориҷи кишвар намояндаи донишгоҳ ва Ватани худ аст. Аз ин рӯ, ӯ бояд бо рафтори намунавӣ, масъулиятшиносӣ ва донишу малакаи худ фарҳанг ва имкониятҳои Тоҷикистонро муаррифӣ намояд.

Бовар дорам, ки густариши чунин барномаҳо барои баланд бардоштани сифати таҳсилот, омода намудани мутахассисони рақобатпазир ва таҳкими ҳамкориҳои дӯстонаи ҷавонони Тоҷикистону Русия заминаи мусоид фароҳам меорад.

- Пас аз бозгашт аз Санкт-Петербург кадом таҷрибаро барои идомаи таҳсил ва фаъолияти минбаъдаи худ муҳимтар меҳисобед?

- Барои ман муҳимтарин дастовард дарки амиқтари зарурати омӯзиши пайваста, мустақилият ва масъулиятшиносӣ мебошад. Инчунин, таҷрибаи таҳсил дар муҳити нав ба ман нишон дод, ки барои расидан ба ҳадафҳои касбӣ бояд аз имкониятҳои мавҷуда самаранок истифода бурд ва ба такмили дониш пайваста таваҷҷуҳ кард.

Ният дорам, ки донишҳои андӯхтаамро дар идомаи таҳсил истифода бурда, малакаҳои касбии худро боз ҳам такмил диҳам. Ҳадафи ман азхуд кардани донишҳои муосир ва омодагӣ ба фаъолияти касбиест, ки ба талаботи иқтисоди рақамӣ ва бозори меҳнат ҷавобгӯ бошад.

- Ба ҳамсабақон ва донишҷӯёне, ки орзуи иштирок дар барномаҳои байналмилалии таълимиро доранд, чӣ тавсия медиҳед?

- Пеш аз ҳама, ба онҳо тавсия медиҳам, ки ба омӯзиш ҷиддӣ муносибат кунанд, донишҳои соҳавӣ ва забондонии худро такмил диҳанд ва аз имкониятҳои пешниҳоднамудаи донишгоҳ самаранок истифода баранд.

Иштирок дар барномаҳои байналмилалӣ масъулият ва имконияти рушди шахсию касбӣ мебошад. Барои истифодаи дурусти ин имконият донишҷӯ бояд ҳадаф дошта бошад, мустақилона кор карда тавонад ва барои аз худ кардани таҷрибаи нав омодагӣ бинад. Бовар дорам, ки ҳар як донишҷӯи мақсаднок бо талош, дониш ва иродаи қавӣ метавонад барои худ роҳҳои нави рушдро боз кунад.

P/S:

Таҷрибаи яксеместраи Иброҳим Хӯҷамов дар Донишгоҳи давлатии иқтисодии Санкт-Петербург нишон медиҳад, ки барномаҳои мубодилаи донишҷӯён метавонанд барои рушди дониш, ҷаҳонбинӣ ва ташаккули малакаҳои касбии ҷавонон заминаи мусоид фароҳам оранд. Арзиши чунин таҷриба танҳо бо давраи таҳсил дар хориҷ маҳдуд намешавад: муҳим он аст, ки донишҷӯ донишҳои андӯхтаашро дар идомаи таҳсил ва фаъолияти ояндаи худ чӣ гуна истифода мебарад. Зеро барои донишҷӯи мақсаднок ҳар як таҷрибаи нав метавонад қадаме ба сӯи донишҳои бештар, ҷаҳонбинии фарохтар ва ояндаи касбии дурахшон бошад.